 |
Նիկոլ ԳույումճյանՆիկոլը Հալեպից Հայաստան է գալիս սովորելու, բայց ուսումն ավարտելուց հետո որոշում է մնալ հայրենիքում: Հայաստանում ամեն ինչ չէ, որ լավ է, բայց ինձ մագնիսկան ուժով ձգում է ֆրունզիկյան, խաչատրյանական, փարաջանովյան Երևանը: Լինում է` բարկանում եմ, մտածում եմ Հայաստանը լքելու մասին, բայց առավոտյան արթնանում եմ ու նույն մագնիսական ուժը այս կողմ է թեքում նժարը: Գենետիկ հիշողություն է միգուցե, չգիտեմ, բայց նաև ուզում եմ իմ ձեռքերով նոր Հայաստան կառուցել»,-ասում է Նիկոլը: |
 |
Գայանե ԱքուսԳայանե Աքուսը մինչև երիտասարդ տարիքը հայերեն չէր խոսում: Ինձ ասում էին դու հայ ես, բայց տանը թուրքերեն էին խոսում ու ֆրանսիական դպրոց ուղարկում»: Առաջին անգամ Հայաստան այցելելուց հետո Գայանեն որոշում է հայերեն սովորել, իսկ մի քանի տարի հետո վերջնական բնակության է տեղափոխվում հայրենիք:
|
 |
Սոֆյա ԽաչատրյանՍոֆյայի ընտանիքը 1992թվականին տեղափոխվել էր Ուֆա: Մեր բակը՝ իր հիշողություններով ու ծաղկած ծիրանենիով, ինձ հանգիստ չէր տալիս: Ամեն տարի ամառային արձակուրդներին շտապում էի Հայաստան»: Համալասարանն ավարտելուց հետո Սոֆյան համոզված էր, որ հայրենիք է տեղափոխվելու մեկընդմիշտ: Այժմ աշխատում է One Armenia կազմակերպությունում՝ որպես դիզայներ, ընկերուհիների հետ ստեղծել է Այլ կերպ» սեղանի թիմային խաղը, վերջերս էլ շատ պատահաբար առաջարկ է ստացել նկարահանվել ֆիլմում:
|
 |
Հովհաննես ՀանեսյանՀովհաննես Հանեսյանը Արգենտինայից մի քանի անգամ Հայաստան գալ-գնալուց հետո որոշում է հավաքել ճամպրուկները և մեկընդմիշտ տեղափոխվել հայրենիք: Ոչ մի ծանոթ չունեի, չգիտեի՝ ինչ էի անելու, բայց գիտեի, որ էլ հետ չեմ գնալու»:
|
 |
Միքայել ՕհլինԿիսով չափ շվեդ կիսով չափ ֆիլիպինցի Միքայել Օհլինը ապագա կնոջը` Քրիստինային, հանդիպում է Ծաղկաձորում: Ամուսինները որոշում են բնակվել Շվեդիայում: Մեկ տարի հետո, սակայն, վերադառնում են Հայաստան... |
 |
ժիրո Բալյան-Աքարիժիրո Բալյանը Հայաստան է տեղափոխվել Լաթաքիայից, դեռ մինչև պատերազմը սկսվելը: Oտար երկրում ապրելը դուր չէր գալիս նրան: Այսօր Ժիրոն Երևանի Մելռոզ» ակումբի տնօրենն է: Ասում է՝ Հայաստանը հարստանալու տեղ չէ, Հայաստանը խաղաղվելու և ինքնություն գտնելու տեղ է: Սփյուռքահայերը պետք է հասկանան, որ Հայաստանը Հյուսիսային պողոտան չէ, կամ՝ Գառնին ու Գեղարդը, Հայաստանը մարդիկ են»: |
 |
Տ. Գրիգոր քահանա ԳրիգորյանԻնձ համար թմրամոլների և ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ով ապրողների հետ աշխատանքը այլ իմաստ ունի: Նրանք արտաքսված են հասարակությունից, վստահության ու հավատի կարիք ունեն: Իմ գործը այդ կորցրած վստահությունն ու հավատը վերադարձնելն է»:
|
 |
Ցեղասպանության զոհերի ժառանգների ձայնը. մաս 3-րդՀայոց ցեղասպանությունը վերապրած սերունդն իր պատմությունը փոքր պատառիկներով փոխանցել է սերնդեսերունդ: Դրանք դաժանության, ավերի, կսկիծի, միևնույն ժամանակ, վերածնության պատմություններ են: Ֆիլմի երրորդ մասում Ջորջ Տաբակյանի, Ռուբինա Ցոլակյանի, Անժելա Հասսասյանի, Վահե Կոշքերյանի, Ստիվ Դոնաթելլիի պատմություններն են: |
 |
Ցեղասպանության զոհերի ժառանգների ձայնը. մաս 2-րդՀայոց ցեղասպանությունը վերապրած սերունդն իր պատմությունը փոքր պատառիկներով փոխանցել է սերնդեսերունդ: Դրանք դաժանության, ավերի, կսկիծի, միևնույն ժամանակ, վերածնության պատմություններ են: Ֆիլմի երկրորդ մասում Անդրե Սիմոնյանի, Ռիտա Մանճիկյանի, Շահե Քեշիշյանի, Լառա Ցոլակյանի, Դեյվիդ Բեքքեթի ընտանիքի պատմություններն են: |
 |
Ցեղասպանության զոհերի ժառանգների ձայնը. մաս 1-ինՀայոց ցեղասպանությունը վերապրած սերունդն իր պատմությունը փոքր պատառիկներով փոխանցել է սերնդեսերունդ: Դրանք դաժանության, ավերի, կսկիծի, միևնույն ժամանակ, վերածնության պատմություններ են: Ֆիլմի առաջին մասում Արշավիր Գաբուջյանի, Մադլեն Մինասյանի, Րաֆֆի Էլիոթի, Մհեր Բոյաջյանի, Տիրան Բաղդատյանի ընտանիքի պատմություններն են: |
 |
Սևանա ՉագրյանCollectif Medz Bazar խմբի երաժիշտ Սևանա Չագրյանը ծնվել է Ֆրանսիայում: Հայաստանը պատկերացրել ու սիրել է երազանքների մեջ: Այժմ որոշել է ոչ թե երազել հայրենիքի մասին, այլ ապրել այնտեղ: |
 |
Տ. Աշոտ քահանա ՍաֆարյանԻնձ բախտ վիճակվեց ծառայությանս առաջին օրվանից աշխատել երեխաների հետ՝ Մասիս քաղաքի կիրակնօրյա դպրոցում, երիտասարդաց միությունում, մանկապարտեզներում, երեխաների աջակցության կոնտրոնում»:
|