 |
Անտուան Ստեփան ԹերջանյանԱնտուան Թերջանյանը Հայաստան է տեղափոխվել Կանադայից, ապրում է Եղեգնաձորում ու վստահ է, որ իրական Հայաստանը ճանաչելու համար պետք է ապրել Երևանից դուրս, շփվել հողի հետ, հասկանալ գյուղացու հոգսը: Իմ և կնոջս՝ Շեյլայի գլխավոր ձեռքբերումը Եղեգնաձորում այն էր, որ մենք սովորեցրինք մարդկանց աշխատել և գումար վաստակել գոյություն ունեցող պայմաններում»: Շեյլան շոտլանդացի է, Հայաստանում նա տեսնում է ամուսնու երջանկությունը: Այն վերջապես իր հայրենիքը գտած մարդու երջանկություն է: |
 |
Թամար ՆաջարյանԹամար Նաջարյանը Հայաստան է տեղափոխվել Կանադայից: Վստահ է, որ այդ որոշումը կյանքի գլխավոր և ամենաճիշտ որոշումն է. ցանկանում է` ապագա երեխաները Հայաստանում մեծանան: |
 |
Էմմա ՍողոյանԷմմա Սողոյանը գտնում է, որ կարելի է հայրենիք վերադառնալ, ապրել ու գործել: Կարլ և Էմմա Սողոյանները ԱՄՆ-ից իրենց օգնությունը Հայաստանին սկսել են դեռ ղարաբաղյան գոյամարտի ու 1988-ի Սպիտալի երկրաշարժի տարիներից: 2000 թ. Վայքի եկեղեցու կառուցման առաջարկը հերթական անգամ բերեց նրանց Հայաստան: Ամենակարևոր ձեռնարկը, սակայն, Մայր Աթոռի Մատենադարանի ձեռագրասրահի բացումն էր, որը Կարլի 30 տարիների աշխատանքի արդյունքն է: Անչափ ուրախ եմ, որ ձեռագրերը վերջապես իրենց տանն են, ափսոսում եմ միայն, որ Կարլը չհասցրեց տեսնել այն, բայց վստահ եմ նա էլ է գոհ. սա յուրովի վերադարձ է հայրենիք»,- ասում է տիկին Էմման: |
 |
Լարիսա Վերջինիա ՌայնԼարիսան և Մեգին մայրիկի հետ Հայաստան են տեղափոխվել 24 տարի ԱՄՆ-ում և ՌԴ-ում ապրելուց հետո: Մեգին սովորում է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում, Լարիսան հիմնել է Teach for Armenia կազմակերպությունը:
|
 |
Գևորգ ՇադոյանԳևորգ Շադոյանը Սիրիայից Հայաստան է տեղափոխվել ուսանողական տարիներին: Ավարտել է Գեղարվեստի ակադեմիայի մոդելավորման բաժինը: Կանանց հագուստի ցուցադրություններով հանդես է եկել բազմաթիվ երկրներում, մասնագիտացել է հայկական տարազի մոդելավորման գործում: Գևորգը նաև նկարում է, զբաղվում բատիկայով: Կարծում է, որ հայրենիք տեղափոխվելուց հետո նկարների գույները փոխվել են. ծիրանագույնը, տուֆ քարի ու նռան գույներն իրեն Հայաստանն է նվիրել: |
 |
Վահե ԿոշգերյանՎահե Կոշգերյանը երկար տարիներ Լիբանանում, ԱՄՆ- ում, Իտալիայում ապրելուց հետո որոշել է տեղափոխվել Հայաստան: Կարաս» հայկական գինիների արտադրության ու վաճառքի պատասխանատուն է: Հայաստանը իմ վերջին կանգառն է,- ասում է Վահեն,- ի տարբերություն այլ երկրների, որտեղ ապրել եմ, այստեղ ինձ անհանգստացնում է ամեն ինչ` Ղարաբաղի հարցը, քաղաքական և սոցիալական վիճակը: Չեմ կարող կոչ անել բոլորին վերադառնալ, միայն կարող եմ ասել, որ այստեղ ես հանգիստ եմ, ապահով, ուրախ»: |
 |
Վարանդ ՊետրոսյանՎարանդ Պետրոսյանը ընտանիքի հետ Հայաստան է տեղափոխվել Իրաքից: Համաձայն է, որ Հայաստանում ապրելը հեշտ չէ, բայց դժվարությունները հնարավոր է հաղթահարել լավատեսությամբ: Երբ սփյուռքահայ ընկերներս սկսում են բողոքել, ես վիրավորվում եմ ու կռիվ տալիս»,- ասում է մեր հաղորդման հերոսը: Նա կյանքի ամենաերջանիկ պահերից մեկը համարում է Հայաստանի հանրապետության քաղաքացու անձնագիր ստանալը: |
 |
Րաֆֆի էլիոթՐաֆֆին Հայաստան է տեղափոխվել մեկ տարի առաջ՝ Կանադայից: Հայաստանում հիմնել է կազմակերպությունների համացանցային գովազդով զբաղվող Nest կոմունիկացիներ ընկերությունը: Կես հայ, կես իռլանդացի է: Մեծացել եմ երկու մշակույթների ազդեցության տակ ու շատ հարցերի շուրջ այլ կերպ եմ մտածում, իսկ դա այսօր շատ կարևոր է»,-կարծում է մեր հերոսը: Րաֆֆի Էլիոթն ընտանիքում առաջինն է, որ որոշել է ապրել ու ընտանիք կազմել Հայաստանում: |
 |
Նաիրի ՄկրտիչյանՆաիրի Մկրտիչյանը Հայաստան է տեղափոխվել Սիրիայից, 9 տարի առաջ: Մեկ տարի առաջ Հայաստանի և Սփյուռքի միջև կամուրջ ստեղծելու նպատակով ընկերուհու հետ հիմնում է Եռագույն» անվանումով միակ արևմտահայերեն ինտերնետային կայքը:
|
 |
Ժաքլին ԿարաասլանյանԺաքլին Կարաասլանյանը ծնվել է Հայաստանում, 4 տարեկանում տեղափոխվել է Ֆրանսիա: Ավարտել է Սորբոնի համալսարանը, աշխատել Միչիգանի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, 30 տարի համալսարանի աշխարհահռչակ գիտնականների հետ նոր տեխնոլոգիաների ներդրման ծրագրեր ղեկավարել: 2010 թվականին, երբ լսեցի Հայկական աշխարհի» և Լույս» հիմնադրամի մասին, ինձ թվաց՝ այդ երեսուն տարիների ընթացքում հենց դրան էի պատրաստվել` օգնելու ամբողջ աշխարհի հայ երիտասարդներին սովորել աշխարհի 10 լավագույն բուհերում, ապա՝ ստացած գիտելիքները տուն բերել»,- պատմում է տիկին Ժաքլինը: Վստահ է, որ Հայաստանը լիցքավորում է բոլորին ու դա է օգնում հայաստանցի երտասարդներին փայլուն արդյունքներ ցույց տալ Օքսֆորդի, Հարվարդի և անվանի այլ բուհերում: |
 |
Րինա Ալեքսանդրյան, Լինետ ԱլեքսանդրյանՐինան և քույրը՝ Լինետը, Հայաստան են եկել դպրոցական տարիքում: Հիշում եմ՝ ամբողջ ճանապարհին լաց էինք լինում: Շատ դժվար էր թողնել ընկերներին, մանկությունը, բայց սահմանի վրա, երբ տեսա ամուր ու պինդ կանգնած լեռները՝ մի կողմում ու հակառակ կողմի դատարկությունը, հապաղեցի...միգուցե ամեն ինչ լավ լինի...»: Ի վերջո, Րինայի լավատեսությունը քույրերին վերջնականապես հաստատում է հայրենիքում: |
 |
Ավետիս ԳասպարյանԱվետիս Գասպարյանը Հայաստան է տեղափոխվել սովորելու նպատակով: Ֆրանսիական համալսարանում ուսանող էր, երբ հասկացավ, որ չի ուզում վերադառնալ: Հերթական անգամ Հալեպ այցելելիս ամեն ինչ օտար էր թվում. Մի քանի ամիս պահանջվեց ինձանից, որ գտնեմ ինքնությունս: Հայաստանում հասկացա, որ իմ հայրենասիրությունը ոչինչ է այստեղ բնակվող ու աշխատող մարդկանց համեմատ: Ես ուզում եմ նրանց կողքին ապրել՝ իրականության մեջ»:
|